Scopie
Paarden laten pijn en ongemak vaak slecht zien. Klinisch onderzoek en bloedonderzoek vertellen
soms maar een deel van het verhaal. Met een scoop kunnen we letterlijk in het paard kijken: via de neus kunnen onder andere de luchtwegen, slokdarm en maag worden onderzocht.
De scoop is een lange rubberen slang met aan het uiteinde een lampje en een camera. Op de laptop kijken we samen met de eigenaar naar de beelden. Een scopie kan op stal uitgevoerd worden of op de praktijk.
Luchtweg scopie
Dit onderzoek wordt ook wel bronchoscopie genoemd. We kunnen de neusgangen, keel, stembanden en luchtpijp in beeld brengen. Dit kan zinvol zijn wanneer er geluiden hoorbaar zijn tijdens de ademhaling, zoals bij cornage. Ook bij langdurige hoestklachten of verminderd presteren kan een luchtweg scopie veel extra informatie geven over de oorzaak van de klachten.
Maagscopie
Een scopie van de maag wordt ook wel gastroscopie genoemd. Maagzweren komen helaas vaak voor bij paarden. Ze geven uiteenlopende klachten zoals; vermageren, doffe vacht, gapen, tandenknarsen, matige eetlust, milde koliek, singelnijd en staken tijdens het rijden.
De enige manier om met zekerheid vast te stellen of een paard maagzweren heeft is via een maagscopie. Het is dan wel nodig om het paard minimaal 12 uur te laten vasten en minimaal 4 uur niet te laten drinken voordat de scopie wordt uitgevoerd. De maag is namelijk niet goed te bekijken als er veel water en voer in zit.
Wat we ook tegen kunnen komen tijdens de scopie zijn horzellarven die vastzitten aan de maagwand, te zien op de foto. In de zomer leggen horzels gele eitjes op de vacht. De eitjes komen uit nadat het paard ze van de vacht heeft gelikt en de larven blijven de hele winter in het paard. In de zomer komen ze via de mest weer naar buiten en ontwikkelen zich tot volwassen horzels. Â
Slokdarm scopie
Afwijkingen aan de slokdarm zijn zeldzaam bij paarden. Helaas lijken Friezen gevoeliger dan andere paarden voor mega oesophagus.
De aandoening kent verschillende gradaties van ernst. De symptomen kunnen in het begin zeer mild zijn en daardoor moeilijk te herkennen. Naarmate de ziekte vordert, treedt verwijding van de slokdarm op, meestal in het deel van de slokdarm wat in de borstholte ligt, in de buurt van de borstingang. In sommige gevallen kan echter de gehele slokdarm aangedaan zijn, of alleen het hals gedeelte. Soms treden er vernauwingen op van de slokdarm, of is de peristaltiek verminderd.
Mega oesophagus kan op elke leeftijd voorkomen. Bij jonge veulens valt op dat er melk uit de neus komt. Oudere veulens met mega oesophagus krijgen vaak slokdarmverstoppingen rond de speenleeftijd. Sommige paarden krijgen pas op latere leeftijd last van slokdarmverstoppingen.
De belangrijkste reden om een scopie van de slokdarm uit te laten voeren is wanneer een paard herhaaldelijk een slokdarmverstopping heeft gehad. Er zijn echter ook subtielere symptomen die kunnen duiden op een afwijking aan de slokdarm, zoals neusuitvloeiing, hoesten, kwijlen of gewichtsverlies.Â